Another – eerste indruk

Vanwege de dood van zijn moeder en het werk in het buitenland van zijn vader, woont Kouchi Sakakibara nu bij zijn grootouders. Hij woonde eerst in Tokyo en is nu verhuist naar een klein dorpje op het platteland. Bij anime wekt dat bij mij automatisch een gevaarlijk voorgevoel op, waarschijnlijk net zoals bij vele anderen. 26 jaar geleden zou er in klas 3-3, dezelfde klas als waar hij nu in zit, een leerlinge overleden zijn, Misaki. Er gaat het verhaal dat de leerlingen en leraren het schooljaar afgemaakt hebben terwijl ze deden alsof ze nog leefde.

Na de proloog komt de opening. Die is zó gaaf, echt fantastisch. Ik kan hem wel eindeloos beluisteren.

Net voordat de eerste schooldag begint voor Kouichi wordt hij ziek en moet hij in het ziekenhuis worden opgenomen. Daar komen de klasvertegenwoordigers die hij nog nooit heeft gezien langs en doen een beetje argwanend. Wanneer zij weg zijn (het is niet echt duidelijk welke dag het nu is), neemt Kouichi de lift naar een andere verdieping en staat er plotseling een meisje achter hem met hetzelfde uniform als dat van de school waar hij naartoe gaat. Het gesprek gaat erg stroef en ze stapt uit in de kelder, waar het lijkenhuis is. Vlak voordat ze weg loopt zegt ze dat haar naam Misaki is, Mei Misaki om precies te zijn.
Wanneer Kouichi eindelijk naar school kan, vindt hij dat de klasgenoten zich erg raar gedragen alsof er een geheim is dat hij niet mag weten. Terwijl de klas aan het gymmen is, zit hij Misaki op het dak van de school staan en gaat naar haar toe. Ze was blijkbaar iets aan het tekenen, maar wilt het niet laten zien aan hem. Ook zegt ze dat ze zelf iets met het “geheim” te maken heeft en dat hij haar maar beter kan ontwijken. Op de weg terug naar huis ziet Kouichi haar nog even langs de weg staan, starend naar de lucht.

Dan de ending. Deze klinkt best wel aardig, maar is niet echt zo bijzonder.

 

Verder is de animatie echt heel goed, P.A. Works heeft al veel fantastische animaties afgeleverd, kijk maar naar Hanasaku Iroha of Angel Beats. Ook de muziek, en dan niet alleen de opening, maar ook de achtergrondmuziek is zó goed en passend, dat ik alleen maar tevreden kan zijn. De ending vind ik persoonlijk niet heel erg passen.
Een interessant en spannend verhaal en erg goede animatie en muziek dus, dat belooft veel goeds. Overigens wordt de anime 12 aflevering, dus light novel telde trouwens ook maar 1 volume.

Cijfer: 8.5/10

 

Amagami SS+ plus – eerste indruk

We zijn weer aanbeland bij het volgende seizoen anime, Winter 2012. Wat zijn we hier blij dat we dat mogen beginnen met Amagami SS plus, in het logo staat + plus maar dat lijkt me onnodig. In elk geval, dit tweede seizoen van Amagami SS, jammer genoeg maar 12 afleveringen lang in plaats van de 25 afleveringen van seizoen 1, gaat verder na de gebeurtenissen tijdens kerst van seizoen 1. Junichi Tachibana heeft zijn liefde dus al gevonden en in dit seizoen zullen er waarschijnlijk meerdere moeilijkheden op zijn pad komen.
In de eerste aflevering gaan we verder met het verhaal van Tsukasa Ayatsuji, en nogal getypeerde jongedame met een gesplitste persoonlijkheid. Als personage sprak ze mij al in seizoen 1 erg aan, waarin zij overigens als laatste aan de beurt kwam. Aan het begin van de aflevering zien we Junichi in zijn dromen fantaseren over leuke dingen in de badkamer, jammer genoeg voor hem onderbreekt zijn imouto hem tijdens zijn droom omdat hij eens naar school moet.

Dan krijgen we de opening voorgeschoteld, net zoals die van seizoen 1 gezongen door azusa en ook deze klinkt echt heel tof.

Op weg naar school komt hij Ayatsuji tegen, om ons meteen te herinneren aan haar gespleten persoonlijkheid. Daarna wordt aangekondigd dat over een week die nieuwe ‘student council president’ wordt gekozen. Blijkbaar voor Junichi doet Ayatsuji mee en heeft ze hem gekozen als vice-president. Tussen de menigte staat Kurosawa die zich ook verkiesbaar heeft gesteld. Het lijkt alsof ze Junichi leuk vind. Tussendoor kregen we nog Sae Nakata in een school swimsuit te zien. Junichi besluit om een foto te maken van Ayatsuji en daar een poster van maken en op te hangen in de school om meer stemmers te krijgen, maar als ze ziet hoe hij erbij staat is begint ze een beetje boos te worden. Na wat heen en weer gedinges en nog een evil Ayatsuji face besluiten Kurosawa en haar gezelschap een plan in werking te stellen. Ze lokken Junichi naar Kurosawa, die met dit gezicht heel duidelijk een andere bedoeling heeft dan je in eerste instantie aan denkt. Ze probeert hem te verleiden en te verleiden. Junichi duwt haar niet weg, maar laat haar doorgaan, waarschijnlijk onbewust, maar toch. Ze wilden ervoor zorgen dat Ayatsuji precies zou zien dat ze zouden zoenen, om haar af te schrikken, en dat is toch wel aardig gelukt.

Ook de ending is gezongen door azusa. Jammer genoeg heeft niet elke heroine haar eigen ending zoals in seizoen 1, maar dat mag de pret niet bederven want ook deze is heerlijk om aan te horen. Aan het begin werden we overigens getrakteerd op een mooi uitzicht vanuit een park dat in seizoen 1 een belangrijke rol speelde.

De preview heeft precies dezelfde achtergrond als in seizoen 1, dat geeft een nostalgisch gevoel eraan. Ook de muziek tijdens de preview is hetzelfde als in Ayatsuji’s afleveringen in seizoen 1, dat is zo’n fantastische melodie.

Al met al een top begin aan een tweede seizoen waar ik al lang naar vooruit keek. Het enige waar ik me zorgen over maak is dat er voor elke heroine nu maar 2 i.pv. 4 afleveringen zijn, dat lijkt mij wat kort.

Cijfer: 8.5/10