UN-GO – eerste indruk

Er wordt een moord gepleegd, en deze wordt opgelost door een detective. Verder is er nauwelijks tot niets bekend over de personages of wat dan ook, dus kan ik ook niet meer dan dit schrijven.

Het is dus 20 minuten een echt heel vaag gebeuren, er wordt niets duidelijk over wie wat is en waarom. Uiteraard zal dit wel meer duidelijk worden in de volgende afleveringen, maar nu is dat in elk geval niet. Ik ben wel te spreken over de sfeer, ik denk ook wel dat dit best een aardige serie gaat worden zo te zien. Bijna alle Noitamina anime spreken mij wel aan, hoe goed of slecht het slot ook moge zijn. Ik vind dat het ook de sfeer van Gosick en No.6 uitstraalt, niet toevallig, want ze zijn alle drie gemaakt door Bones.
De animatiekwaliteit is hetzelfde als Bones de afgelopen jaren doet: niet slecht, maar ook niet verrassend goed; een beetje in het midden. In elk geval hebben we geen rare vertrokken gezichten zoals bij sommige studio’s.
De paar BGM’s die ik aan het eind kon horen (de rest was zo zacht) klonken best goed en spannend, zo’n gitaarsolo tijdens de ontrafeling van een moord is ook eens wat nieuws. Ik was helemaal vergeten dat School Food Punishment de opening foor UN-GO zou doen, en was dan ook aangenaam verrast daardoor, het klinkt weer super. Het lijkt erop dat alle openings en endings die School Food Punishment doet een soort van zelfde animatiestijl hebben. Zo zie je dat de animatie en effecten in de ending van Higashi no Eden en van [C] en de opening van UN-GO een typische stijl hebben die heel erg op elkaar lijkt. De ending is van LAMA, dit is pas hun tweede single. Hun muziekstijl lijkt behoorlijk op dat van School Food Punishment, daarom was het geen slechte keus om ze in dezelfde anime te stoppen. Ook heeft LAMA de typische School Food Punishment animatiestijl meegekregen, die hadden ze ook al in de ending van No.6. Wel is dit nummer qua muziek behoorlijk anders dan de ending van No.6, maar eigenlijk vind ik deze beter klinken.

Een grote warboel qua verhaal, maar in elk geval is er een moord afgesloten. De animatie is best goed, zeker niet slecht. De muziek is echt heerlijk; de opening en ending klinken gewoon zo lekker.
Verder kijken ga ik absoluut doen, want ik wil zeker weten wat er allemaal gaande is.

Cijfer: 8/10

 

 

Guilty Crown – eerste indruk

Shu Ouma leeft in Tokyo in 2039 en gaat op een gewone schooldag met de trein naar school, nou ja, behalve dat er de avond ervoor een terroristische aanslag was gepleegd, maar daar merken we niet zoveel van. Tijdens de pauze gaat hij naar een schuur waar hij een computer in heeft gezet om te werken aan een of ander project, het eigenaardige is dat er een gewond meisje zit en aan het zingen is. Maar dat meisje lijkt wel héél veel op de popartiest Inori wie hij aanbidt en zingt ook nog eens haar nummers. Na een aantal minuten komt een of andere groepering, ik denk een soort van politie, binnengestormd en nemen haar mee. Maar het meisje heeft een raar robotje achtergelaten, en Inori had gevraagd of hij dat robotje naar een ene Kai kon brengen. En zo gebeurt het dan dat hij met aanwijzingen van het robotje een stuk door Tokyo struint en op een gegeven moment wordt aangevallen door een of andere bende. Deze bende wordt weer ingemaakt door een ander bende en het lijkt erop dat die persoon de Kai is die hij zoekt. Vlak daarna worden ze ineens aangevallen door de groeperingen die Inori had aangevallen en ziet Shu Inori ineens en probeert haar te redden van de mecha gevallen van die groepering. Op het moment dat ze net gemist worden door een schot, knalt er een klein flesje dat Shu had meegekregen kapot en gebeuren er rare dingen en heeft Shu ineens superkrachten en hakt hij de mecha gevallen in de pan.

Na mijn fantastische samenvatting moet ik er natuurlijk ook iets persoonlijks over kwijt. Ik was meteen van “Ah, dit is wat iets dat ik wil zien” na een aantal minuten, en dat bleek inderdaad zo te zijn. Het is overduidelijk sci-fi en daar ben ik altijd wel voor in. Alhoewel het toch wel een beetje een soort van mengelmoes lijkt te zijn van veel verschillende anime, geeft het toch wel een eigen sfeer af. Hopelijk blijft dat ook zo.
Production I.G. heeft ook deze keer weer goede animatie geleverd, zoals ze de laatste tijd de hele tijd doen. Ik vind in elk geval dat er niets mis mee is.
Duidelijk is ook wel dat muziek een belangrijke rol speelt in Guilty Crown. Al eerste natuurlijk Inori die zelf een artiest is, en de constante herhaling van haar nummer. Er zaten zowat geen BGM in het middenstuk, maar over die aan het begin en aan het eind ben ik wel te spreken. Ook de ending is super. De opening, ending, en de insert songs zijn gemaakt door supercell en gezongen door twee nieuwe zangeressen die ze geworven hebben: Koeda en Chelly. De opening wordt gezongen door Koeda, en de muziek van de fictionele band EGOIST waar Inori bij hoort wordt gezongen door Chelly, de ending doet Chelly ook. Overigens heb ik de opening nog niet gehoord omdat die pas in aflevering 2 komt.

In ieder geval een veelbelovende anime met goede muziek. Natuurlijk weten nog bijna niet wat er allemaal aan de hand is, maar het klinkt allemaal goed.

Cijfer: 9/10